و اندر باب چابلوسی شوهران به همسران باید بگویم که :

اگر مردی شب هنگام زنش را تعریف کرد که :چه سری ..چه دمی ...عجب پای...به یقین ناخنکی به پنیرکی زده است...و اگر هدیه ای گرانبها آورده بود ...وا مصیبتا حکمن تجدید فراش کرده است...

چسباندمت چسبناک

کنج یک خاطر غمناک

در انتهای یک شب نمناک...

بر چه می گریم چو باران زار زار...

کدوم مرجع ...کدوم رساله احکام غسل روح رو گفته؟

از هم پراشیدیم

خود براده های اندوه گشتیم

هر خویش به جای خود رفت

مگر من

که وسواس  قضاوت داشتم

و دیگری

که از نردبان های قضاوت ها سرنگون شده بود

و هر دو

در اندیشه ی دفن خویش در خود بودیم

پنداشتم که دفن ما در گورستان

قضاوت دیگری را به بار خواهد آورد....